Ruch Światło-Życie Diecezji Drohiczyńskiej


O MODLITWIE, POŚCIE I JAŁMUŻNIE W KRUCJACIE WYZWOLENIA CZŁOWIEKA  

Nowy człowiek, który żyje w nowej wspólnocie, nie może być obojętny, nie może się nie angażować, musi być twórczy, musi być aktywny „ks. F. Blachnicki

Modlitwa wzmocniona jest postem, abstynencją całkowita, wyrzeczeniem się napojów alkoholowych pod wszelką postacią. Abstynencja jest czynem miłości, czynem wyzwolenia, podaniem pomocnej dłoni tym, którzy nie mogę już wyzwolić się o własnych siłach. Miłość do słabych braci jest podstawową motywacją abstynencji.

Członkowie Krucjaty zobowiązują się nie tylko do niepicia, ale również innych nie częstują alkoholem i nie kupują alkoholu oraz na miarę możliwości uczestniczą w spotkaniach miesięcznych, podejmują konkretną posługę wobec uzależnionych braci, tworzą nowy styl życia i środowiska nowej kultury, uczą świętowania i spędzania wolnego czasu bez alkoholu, w radości chrześcijańskiej.

Patronką Krucjaty jest Niepokalana Matka Kościoła. Całe dzieło uważa się, za Jej dzieło, drugim patronem jest św. Maksymilian Kolbe – wzór miłości dającej siebie za braci – oraz  św. Stanisław Biskup, który jest przykładem odwagi w dawaniu świadectwa wielkim wartościom oraz akt męstwa w trudnościach i prześladowaniu.

Krucjata Wyzwolenia Człowieka jest więc pierwszorzędną służba Ruchu Światło-Życie na rzecz dobra i wyzwolenia narodu. Idea Krucjaty cechuje się niezwykłą aktualnością. Wynika ona głownie:

  1. Z panującej u nas Czytaj dalej


Szkoła Animatora jako Szkoła Modlitwy- okiem al. Grzegorza

Jednym z głównych zadań każdej oazy jest wdrażanie uczestników do życia modlitwą, albowiem dopiero w niej urzeczywistnia się „Kościół Żywy”. Najważniejsze jest wychowanie do osobistej, bezpośredniej modlitwy, która byłaby prawdziwym spotkaniem z Bogiem. Wokół tematyki modlitwy osobistej, w dniach 3-5 października młodzież związana z Ruchem Światło-Życie uczestniczyła w kolejnej sesji Diecezjalnej Szkoły Animatora. W rekolekcjach wzięło udział 23 osoby. Sesja DSA odbyła się w Domu Rekolekcyjnym Sióstr Karmelitanek w Siemiatyczach. Pod opieka ks. Dariusza Kucharka uczyliśmy się jak być animatorem modlitwy, jak rozmawiać z naszym Panem i Zbawicielem. Czytaj dalej


Relacja z szóstej sesji Szkoły Animatora

Alleluja! Nazywam się Martyna. W czasie weekendu 3-5 września wraz z około 20-osobową grupą, przeżywałam już szósty etap Diecezjalnej Szkoły Animatora, jakim jest modlitwa. W czasie tych trzech dni zastanawialiśmy się, jak powinna wyglądać dobra modlitwa, co zrobić, żeby dobrze się modlić. To co mi osobiście utkwiło w pamięci i dało do myślenia, to fakt, że żeby dobrze przeżyć modlitwę trzeba spełnić trzy warunki: zaleźć odosobnione miejsce, gdzie będę mogła w spokoju się modlić; tak zaplanować dzień, by znaleźć czas na modlitwę; zachować godną postawę ciała, aby wyrazić szacunek do Pana Boga. Ważnym punktem modlitwy jest również czytanie Pisma Świętego. Ale samo czytanie Pisma Świętego to za mało. Trzeba również w Słowie Bożym odczytywać wolę Pańską.
Tym, co bardzo mi się spodobało i dało wielką satysfakcję, był blok warsztatowy, w czasie którego w małych grupach mieliśmy za zadanie opracować schemat wieczoru modlitewnego o dowolnej tematyce. Moja grupa opracowała wieczór modlitewny na temat czterech pierwszych punktów kerygmatu. W czasie ok. 2h wykonaliśmy kawał dobrej roboty. To zadanie było dla mnie, pewnym rodzajem sprawdzenia siebie przed posługą animatorską, bo w końcu niedługo, gdy przyjdzie czas, że będę animatorką, będę musiała wraz z innymi animatorami opracowywać takie wieczory. Z drugiej zaś strony, plany wieczorów modlitewnych opracowane na szkole animatora, będą mogły być wykorzystane w czasie najbliższych oaz.

GALERIA